Infekcje

Dziecko chore na nowotwór ma osłabiony układ odpornościowy, co wiąże się z podwyższonym ryzykiem wystąpienia powikłań infekcyjnych. Najwięcej infekcji pojawia się u pacjentów po przeszczepach oraz z nowotworami hematologicznymi (białaczki, chłoniaki), u których nie dość, że sama choroba upośledza układ odpornościowy to leczenie jest długie i wyczerpujące dla organizmu.

X

Infekcje

    Spis treści

      Rodzaje zakażeń, wg częstości:

      • bakteryjne – występują najczęściej i są przyczyną gorączki neutropenicznej, bakteriemii, zakażenia układu moczowego, sepsy,
      • wirusowe – opryszczka, ospa, adenowirusy, cytomegalia (Cytomegalovirus – CMV), Epsteina-Barr (EBV),
      • grzybicze – inwazyjna choroba grzybicza (np. w płucach),
      • pierwotniakowe – obserwowane najrzadziej (np. toksoplazmoza).

      Opryszczka może pojawić się nie tylko na wargach, ale także  narządach wewnętrznych, co może być bardzo niebezpieczne.

      Ryzyko zakażeń

      Jednym z podstawowych czynników zwiększających ryzyko zakażenia jest poziom leukocytów, w szczególności granulocytów (neutrofile), które są pierwszą linią obrony dla zakażeń bakteryjnych i wirusowych.

      Obniżony poziom neutrofilii, poniżej 1500/mikrolitr, nazywany jest neutropenią. Wyróżniamy kilka jej rodzajów:

      • łagodna – ilość neutrofili we krwi jest mniejsza od 1500/mikrolitr,
      • umiarkowana – poziom neutrofilii jest pomiędzy 500 a 1000/mikrolitr
      • ciężka neutropenia – ilość neutrofili we krwi jest mniejsza od 500/mikrolitr; taki stan nazywany jest także agranulocytozą,
      • bardzo ciężka neutropenia to ilość neutrofilii poniżej 200 500/mikrolitr

      Największe ryzyko zakażenia ma pacjent z ciężką neutropenią – przy poziomie 500 neutrofilii/mikrolitr

      Czynniki wpływające na ryzyko zakażeń:

      • reakcja na czynniki środowiskowe – indywidualne predyspozycje genetyczne, u niektórych pacjentów kontakt z osoba zainfekowaną spowoduje rozwój infekcji, a u niektórych nie (mimo podobnych warunków i parametrów krwi),
      • pacjent – choroba – leczenie – chemioterapia przez kilka-kilkanaście dni powoduje spadki granulocytów
      • ciało obce – broviak (końcówka i wejście cewnika pod skórę) jest potencjalnym miejscem, wrotami zakażeń
      • środowisko – pobyt w domu (wymiana flory bakteryjnej ze szpitalnej na domową), bakterie domowe maja za zadanie chronić przez bakteriami domowymi (ważne pod kątem mikrobiologicznym), jest duża korzyść z wyjścć do domu

      Diagnozowanie:

      • wymazy i posiewy z jamy ustnej, nosa, odbytu, ujścia broniaka (oczekiwanie 1-2 dni, wtedy wiadomo na jakie antybiotyki bakteria jest oporna),
      • testy z krwi (wirusy cytomegalia, EBV) – PCR, szukanie resztek wirusa (1-2 dni),
      • inwazyjne: bronchoskopia, biopsja płuca, wątroby, ropnia, chorego miejsca – badanie o dużej wiarygodności, bardziej – tu przy niektórych zakażeniach grzybiczych dokładna diagnoza jest możliwa tylko dzięki biopsji zakażonego narządu,
      • obserwacja (opryszczka, ospa, półpasiec).

      Profilaktyka:

      • Baktrim – toksoplazmoza i PCP (Pneumocystoza)